با جهان امروز و دانش و فرهنگ پيشرفتهء آن هم‌عنان گردند . و از آنجا كه از ميان همهء ايرانشهريان اينان به سبب همين زبان و ادبيات آن بيش از همهء آنها وارثان تاريخ و فرهنگ گذشتهء اين سرزمين‌اند ، بيش از همه هم وظيفه‌دار حفظ آن تاريخ و فرهنگ و نگهبانى از اين زبان و ادبيات گستردهء آن‌اند زيرا اين حقيقت را به خوبى مىدانند كه براى داشتن انديشه‌اى روشن و زاينده و پربار و مستقل بايد زبانى صريح و روشن و زاينده و پربار داشت و در دنياى آينده هم بيش از گذشته ملتها براى اين‌كه واپس نمانند و باركش ديگران نشوند نياز به انديشه‌هاى بارور و فرهنگى توانا خواهند داشت تا بتوانند در پرتو آن و به راهنمائى دانش و خرد خويش راه خود را بازيابند و به بىراهه نيفتند . و اكنون سئوالى كه در برابر همهء اين فرزانگان قرار دارد اين است كه آيا در حال حاضر زبان فارسى در كشورهاى فارسىزبان در همان وضعى است كه درخور آن است و مىبايستى باشد ؟